mandallina

En çok ne istediğimi sorsalar, hiç düşünmeden mutluyken ölmek derim. Şüphesiz ki mutlu olduğum anlarda ölümü düşünüyor olmam bundan kaynaklanıyor. Ölüm gibiydin adam, hala öyle misin merak ediyorum.

Bu septisizm bir gün beni öldürecek.

Seni öldürecek.

İnandığım tanrıyı öldürecek.

En çok ondan korkuyorum.

Üzerime bulaşmış zamanlama hatalarını temizleyemiyorum. Bunun için bana yardım etmeyin, yardım etmesin. Sanırım alışacağım.

Alışmam gerekenler listesinin uzunluğu gözümü korkutuyor. Alışmaya alışık değilim. Her şey, düz olup olmadığından emin olamadığın bir objeye, tersten bakınca, aslında düz olmadığını net olarak gördüğün an gibi. 

İnsan yalnızken, “yanlızlık” diyebiliyor, sanırım en güzel tarafı da bu.

Bazı şarkıcıların sesi, ayrı bir karakter gibi. Ayrıca “kaşı gözüne yakın erkek bakışı” diye bir şey var. Kimi insanların çilleri adeta özerkliğini ilan etmiş. Bir de şunu söylemeliyim ki, rakunların kuyrukları çok güzel.

Beyaz tavanda, çok renkli filmler oynuyor.

Kırmızıya hapsolmuş kadınlar, şarapta takılı kalıyor.

Buralar leş gibi sarhoşluk kokuyor.

O adamların hiçbiri beni sevmiyor, yine de bunun bir önemi yok. Bana büyük bir hayvanın kış uykusunu getirin, uyumam gerek.